|
سلام،
دو جور می تونیم جهادی جور کنیم:
۱- بریم پیش مسئول منطقه (فرماندار، کمیته چی، جهاد کشاورزی، آموزش و پرورش و هر کی)؛
بگردونمون تو منطقه، مشکلاتش رو بگه.
ما هم سعی کنیم حلش کنیم.
به این می گویند کمک و رفع مشکل مسئول منطقه؛
حتی اگه شاهد مثالش حرف دو نفر بومی باشه!
۲- از طریق مسئولین بریم پیش مردم؛
بگردیم بینشون، مشکلاتشون رو بپرسیم.
سعی کنیم حلشون کنیم.
به این می گویند کمک و رفع مشکل مردم منطقه؛
حتی اگه به نظر مسئول اون مشکل اینقدر مهم نباشه!
- - - - - - - - - -
پ. ن.: بحث بالا سرجاش،
اما یادمون نره حفظ احترام مسئولین و مردم منطقه از برگزاری اردوی جهادی واجب تره.
یه چیزی که از بعضی بچه ها شنیدم و خیلی آزارم داده
زیر سؤال بردن زحمات مسئولین مناطق محروم و حتی بی احترامی به آنها بوده.
آیا ما انتظار داریم همه دست به سینه بایستند که ما به منطقه قدم رنجه کردیم؟
آیا ما خدمتگذاریم یا یه دانشجوی بهانه گیر از دماغ فیل افتاده؟
بهتر نیست اگر کاری نمی تونیم برای مردم بکنیم،
با حرفهای بچه گانه اختلاف هم بین مردم و مسئولینشون ایجاد نکنیم؟
مسعود مسیح تهرانی
یا علی
|
